Moerascypres 2018-02-07T15:39:45+00:00

Moerascipres

Langs de vijver en langs de boomgaard staan verscheidene moerascipressen. Het zijn indrukwekkende verschijningen door de verbrede stam, de lichtgekleurde bladeren en de smalle, kegelvormige habitus.

Hoe ziet hij eruit?

De moerascipres is een naaldboom die in het najaar zijn naalden verliest. De naalden zijn zacht, afgeplat en lichtgroen en staan ingeplant op twee soorten takken. In het wild kan de moerascipres tot vijftig meter hoog worden. De boom is smal en kegelvormig en op latere leeftijd breed koepelvormig.
De schors van de boom is rood van kleur, geplooid en schilfert in stroken af. De kegels zijn dofgeel of paarsachtig. Als ze rijp zijn vallen ze uiteen in losse schubben.

De moerascipres groeit het best op natte, voedselrijke bodems die dichtbij of onder de waterspiegel liggen.
Op natte standplaatsen kan de moerascypres zich handhaven door de vorming van luchtwortels, die de door water omgeven wortels van lucht voorzien. De boom kan echter ook op droge plaatsen groeien, zoals in tuinen en parken. In dat geval worden geen luchtwortels gevormd.

In de cipresfamilie vinden we ook de hoogste boom op aarde, de sequoia (Sequoia sempervirens), die wel 117 meter hoog kan worden.

Vroeger inheems in Nederland

Langgeleden, in het geologische tijdvak Plioceen (1,8 – 5,3 miljoen jaar geleden) kwam de moerascipres in Nederland algemeen voor. De soort groeide in moerasbossen. Omdat ons huidige klimaat in grote lijnen vergelijkbaar is met dat van het Plioceen, voelt de boom zich ook nu weer in Nederland thuis. De conifeer wordt daarom veel aangeplant in onze parken en tuinen.

Monumentale boom bij Sterkenburg

Eén van de moerascipressen bij kasteel Sterkenburg wordt vermeld op de site monumentale bomen. In 2007 had deze boom een stamomtrek (gemeten op 1,30 m hoogte) van 4,93 m . De boom was op dat moment meer dan 30 m hoog.